Kup cebulki kwiatowe bez logowania!
 
 
 

Rodzaje cebulek


Tulipany


Narcyze


Hiacynty




Krokusy


Inne

CZOSNEK


Czosnki ozdobne mają niepospolity wygląd. Spośród zielonego skupiska liści wyrastają pojedyncze główki zbudowane z drobnych kwiatów, najczęściej w odcieniach bieli, różu, fioletu. Z daleka kwiatostany wyglądają jak kolorowe dmuchawce. Gatunki mają zróżnicowaną wysokość - formy niskie osiągają zaledwie 15-25 cm, a najwyższe dorastają do 150 cm. Część podziemną stanowią cebule zróżnicowane pod względem wielkości i wyglądu.
Najokazalszym gatunkiem jest czosnek olbrzymi (Allium giganteum). Na grubym sztywnym pędzie osiągającym 150 cm wysokości osadzony jest kulisty fioletowy kwiatostan o średnicy 10-12 cm. Rośliny kwitną w czerwcu i lipcu. Warto je sadzić w dużych grupach. Dobrze prezentują się w kompozycjach z liliami czy pustynnikami. Coraz częściej wykorzystywane są przez florystów - w bukietach żywych i suchych.

Czosnki ozdobne mają niewielkie wymagania siedliskowe. Dobrze rosną na glebach piaszczystych, piaszczysto-gliniastych i na lekkich glinach. Gleba powinna być głęboko spulchniona i starannie uprawiona, bogata w wapń. Należy je sadzić w miejscach słonecznych lub tylko lekko zacienionych. Kwitnieniu i rozwojowi nie sprzyjają lata chłodne i wilgotne. W czasie suchych sezonów należy je obficie podlewać, bo inaczej będą słabo rosły i kwitły. Zanim rośliny zakwitną, można dwukrotnie zasilić cebule nawozami wieloskładnikowymi w ilości 20 g/m2.

Najokazalsze czosnki można pozostawić na tym samym stanowisku przez dwa, trzy sezony. Po tym okresie należy je wykopać latem, gdy zaschną już liście. Cebulki przybyszowe trzeba oddzielić, przechować w piwnicy, a jesienią wysadzić w nowe miejsce.
Pamiętajmy, że cebulki przybyszowe gatunków silnie rosnących (np. czosnek olbrzymi czy czosnek okazały) kwitną dopiero w drugim lub trzecim roku uprawy. Cebule czosnku złocistego w ciągu jednego roku dorastają do wielkości cebul dorosłych i są zdolne do wydania kwiatów w następnym sezonie.
Sadzimy czosnek
* Czosnków ozdobnych nie sadzimy na stanowiskach, gdzie uprawiana była cebula, czosnek jadalny lub pory ze względu na niebezpieczeństwo porażenia przez te same choroby, szczególnie wirusowe.
* Jeśli gleba jest uboga w składniki pokarmowe przed sadzeniem cebul można ją wzbogacić nawozem wieloskładnikowym w ilości 30 g na m2.
* Najodpowiedniejszą porą sadzenia cebul jest przełom września i października.
* Cebule sadzi się na głębokość równą trzykrotnej wysokości cebuli.
* Niskie gatunki sadzi się w odstępach 15-20 cm, gatunki wysokie co 30-40 cm.

Ciekawostki:
Choć to brzmi jak herezja, czosnek jest kuzynem... wonnych lilii. Zarówno lilie jak i czosnki należą do jednej rodziny liliowatych. Gatunków czosnku jest około 300. Wszystkie są bylinami wytwarzającymi cebule (w rzadkich przypadkach kłącza). Rosną w strefie umiarkowanego klimatu półkuli północnej. W XVIII w. Linneusz pod nazwą Allium (zarezerwowaną przez starożytnych Rzymian dla czosnku jadalnego) umieścił 280 roślin cebulowych zarówno jadalnych, jak i ozdobnych. Dziś wyróżniamy 80 gatunków czosnków ozdobnych - uprawnych i rosnących dziko w Europie, Afryce Północnej, Azji i Ameryce Północnej.
W Polsce dziko rośnie 16 gatunków czosnków. Najczęściej spotykane są czosnek zielonawy (Allium oleraceum) oraz czosnek winnicowy (Allium vineale) rosnące na łąkach, polach i poboczach dróg. Oba gatunki mają drobne kwiaty w odcieniu lila. W wilgotnych lasach liściastych natknąć się można na czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum) o białych kwiatach.


Funkia


Funkia pochodzi z krajów Dalekiego Wschodu (Chiny, Japonia, Korea). W XIX wieku była rośliną bardzo popularną w ogrodach w Anglii. Obecnie jest równie chętnie sadzona. Jest rośliną długowieczną. Funkia najlepiej rośnie na glebach żyznych i przepuszczalnych, lekko kwaśnych. Lubi stanowiska cieniste i pół cieniste pod drzewami i krzewami, nad wodą, lubi podłoże lekko wilgotne. Odmiany o barwnych liściach należy sadzić w miejscach bardziej nasłonecznionych, dzięki czemu lepiej się wybarwiają. Funkia jest rośliną całkowicie wytrzymałą na mróz. Lubi też nawożenie, wczesną wiosną lub późną jesienią należy rozłożyć wokół rośliny warstwę (3-5cm) kompostu. Również w czasie wegetacji 2-3 razy nawozimy mieszanką nawozów (np. Azofoska). Doskonale wygląda w cieniu, w towarzystwie innych bylin, nadaje się również do sadzenia w donicach i pojemnikach (pamiętajmy o częstym podlewaniu) oraz do nasadzeń w grupach. Kwitnie w czerwcu, lipcu, kwiaty w kolorach od białego do ciemno fioletowego (w zależności od odmiany), ale głównie ozdobą są liście. Szczególnego zacienienia wymagają odmiany funkii o liściach pokrytych niebieskim nalotem, gdyż ze względu na niebieski odcień, są wyjątkowo podatne na poparzenia słoneczne. Funkia jest też przysmakiem ślimaków, aby nie dopuścić do zjadania przez nie liści stosujemy „piwne pułapki”, posypujemy wapnem wokół roślin oraz nie podlewamy wieczorem tylko rano lub w ciągu dnia.


SZCZAWIK CHILIJSKI

Gatunek występujący w górach Ameryki Południowej. Rozwija się na dość ubogich, żwirowych glebach o umiarkowanej wilgotności. Z niewielkich bulw otoczonych resztkami zeszłorocznych ogonków liściowych rozwijają się bardzo dekoracyjne złożone liście pokryte intensywnym sinym nalotem. W czerwcu i lipcu tuż nad liśćmi rozkwitają liliowo – różowe kwiaty średnicy około 3 cm osadzone pojedynczo na łodyżkach.

WYMAGANIA:
Roślina preferuje pełne nasłonecznienie lub lekki cień oraz umiarkowanie wilgotną w czasie sezonu wegetacyjnego oraz suchą podczas zimowania, bardzo przepuszczalną, żwirową glebę o obojętnym pH. Suche stanowisko podczas zimy jest bardzo ważne dla przetrwania roślin i nie należy tego bagatelizować.
W okresie wzrostu gleba powinno być lekko wilgotna. Po zaschnięciu liści bulwy trzeba utrzymywać w stanie suchym. Szczawik wymaga przesadzania co 2-3 lata inaczej drobnieje i gorzej kwitnie.

Szczawik jest wysokogórskiego pochodzenia, uprawiany w dolinie jest bardziej podatny na wygnicie niż wymarznięcie. Jest to spowodowane tym, że w dolinach nie ma takiej zimy, która zamrażając glebę trzymałaby ją zmrożoną do końca zimy co jest typowe dla klimatu górskiego. Zatem w naszych warunkach, w których ziemia jest w trakcie zimy wielokrotnie zamrażana i rozmnażana lepszym wyjściem jest wykopywanie bulwek na zimę.
Najlepiej jest uprawiać roślinę w dość sporych, chociaż niekoniecznie głębokich donicach na lato dołowanych w gruncie równo z powierzchnią ziemi, a późną jesienią zabieranych do zimnego


OBRAZKI WŁOSKIE

Obrazki włoskie należą do rodziny obrazkowatych Araceae, pochodzą z rejonów Morza Śródziemnego, są roślinami bulwiastymi, które charakteryzują się strzałkowatymi liśćmi w ciemnej zieleni z wyraźnymi białymi żyłkami, pojawiających się od późnej jesieni. Ponieważ są one zimozielone, stanowią ciekawy akcent w zimowej scenerii. W przypadku mroźnych zim, lepiej jest je okryć, bo mogą przemarznąć. Kwiatostan jest bardzo charakterystyczny, tak jak przystało na członkinię rodziny obrazkowatych, składa się z ołówkowatej kolby z drobnymi, pozbawionymi płatków kwiatami. Żółta kolba otoczona jest przez zielonkowatożółtą pochwę kwiatową. Po obumarciu liści i pochwy, na kolbie pojawiają się jaskrawoczerwone owoce o trujących właściwościach.

WYMAGANIA:
Wymagają stanowisk zacienionych, wilgotnych oraz próchniczej, zasadowej gleby. Bulwy wysadzamy w okresie letnim na głębokości około 10 cm w 30 cm odstępach. Dobrze jest ściółkować podłoże, ponieważ wymagają one stałej wilgoci. Rozmnażanie poprzez podział bulw po kwitnieniu lub z nasion.
Późną jesienią warto na te wyrosłe liście nałożyć warstwę ochronną. W pierwszych 2-3 latach chronimy rośliny bez względu gdzie mieszkamy. Zadomowione rośliny łatwiej przetrzymają zimę. Jednak we wschodniej części kraju okrywać corocznie. O jednym warto pamiętać: dla tej rośliny nie tylko mróz jest problemem, ale także nadmiar zimowej wody. Chrońmy zatem w każdy możliwy sposób szczególnie na glebach zwięźlejszych.



GIPSÓWKA (ŁYSZCZEC WIECHOWATY)

Ten kwiat wiosenny świetnie nadaje się do komponowania z kolorowymi bylinami. Sadzimy cebule najczęściej na obwódkach czy rabatach. W związku z tym, że wyjątkowo dobrze prezentuje się po zasuszeniu, wykorzystać je można do tworzenia suchych bukietów.

UPRAWA
Stanowisko słoneczne, suche i ciepłe. Roślina nie toleruje nadmiaru wilgoci. Gleba luźna, głęboko uprawiona, umiarkowanie sucha. Należy pamiętać aby od czasu do czasu przyciąć roślinę, dzięki czemu zakwitnie bujniej. Gipsówkę rozmnażamy przez wysiew nasion. Odcięte pędy wczesną wiosną bardzo dobrze ukorzeniają się w domu.


KRWAWNIK

Krwawnik to roślina wieloletnia o prostej, sztywnej łodydze rozgałęziającej się ku górze, ciemnozielonych pierzastych liściach i białych, czasem lekko różowych kwiatach (niektóre odmiany mają inne kolory) zebranych w płaskie baldachogrona.
Krwawnik cieszy się szerokim zastosowaniem w medycynie naturalnej, stąd bywa uprawiany jako zioło. Dzięki długiemu okresowi kwitnienia stanowi również ozdobę ogródków w stylu wiejskim. Jego kolorowe odmiany nadają się doskonale na kwiat cięty i suche bukiety.

UPRAWA
Krwawnik nie sprawia żadnych problemów w uprawie. Jest bardzo odporny na niskie temperatury. Wytrzymuje nawet poniżej 20 stopni mrozu. Wczesną wiosną lub późną jesienią dobrze jest wmieszać w ziemię wokół rośliny trochę kompostu. Należy na bieżąco wycinać przewinięte, suche kwiatostany.
Stanowisko i wymagania glebowe: Suche i nasłonecznione. Gleba wapienna, przepuszczalna.

CIEKAWOSTKA
W ziołolecznictwie jako surowiec używane jest ziele z kwiatostanem lub sam kwiatostan. Kwiaty krwawnika zawierają najwięcej substancji leczniczych. Powinno się je zbierać przy silnym słońcu, ponieważ zawierają one wtedy najwięcej olejku eterycznego i tym samym najwięcej właściwości leczniczych.
Krwawnik posiada wewnętrzne i zewnętrzne działanie przeciwkrwotoczne, przeciwzapalne, bakteriobójcze i przeciwbólowe.
Krwawnik jest stosowany również zewnętrznie w celu gojenia drobnych ran, łagodzenia stanów zapalnych skóry oraz łagodzenia cery trądzikowej. Nadaje się również doskonale do pielęgnacji tłustej cery.

MAK SYBERYJSKI

Mak syberyjski, zależnie od terminu siewu może być rośliną jednoroczną lub dwuletnią. Mak ten pochodzi z Syberii i Kaukazu. Kwiaty o barwach białych, żółtych, pomarańczowych i czerwonych pojawiają się pojedynczo na szczytach pędów o długości 25-30 cm. Kwitnienie w odróżnieniu od maku wschodniego rozciągnięte jest w czasie. Roślina pełni funkcję ozdobną od czerwca do września.

WYMAGANIA
Jeśli chcemy ją utrzymać dłużej roślina stawia jeden podstawowy warunek – przepuszczalne lecz nie jałowe podłoże. Obojętnie jednak od tego czy zależy na na dłuższym jej utrzymaniu czy traktujemy jak roślinę roczną mieszamy podłoże z dużą ilością kompostu. I dopiero w tak przygotowane podłoże sadzimy rośliny. Prace pielęgnacyjne ograniczają się do utrzymania dostatecznej wilgotności podłoża oraz do usuwania przekwitłych kwiatów co u maków ma duże znaczenie bo przekłada się dość wyraźnie na długotrwałość kwitnienia. Na nasiona zostawiać nie warto bo w uprawie praktycznie nie ma gatunku, a mieszańce nie powtarzają cech roślin macierzystych.

UWAGI
Jak wszystkie maki zraniona roślina wydziela mleczny sok, należy zatem uważać by nie zatrzeć oczu. Także przy ścinaniu kwiatów trzeba włożyć natychmiast końcówkę łodyżki do bardzo ciepłej wody by zatrzymać wyciek soku. Przyczynia się to wydatnie do przedłużenia trwałości ściętych kwiatów.

Lilie


Sadzonki w doniczkach


Cebulki kwiatowe
KRYSZKIEWICZ OGRODY
ul.Kasztanowa 67
63-421 Przygodzice
tel: +48 62 592 70 56
email: info@kryszkiewiczogrody.pl
skype kryszkiewiczogrody
Dowiedz się jak sadzić i pielęgno- wać sadzonki. Zbudowaliśmy specjalny dział poświęcony sztuce sadzenia i pielęgnacji roślin. Zawarta w nim wiedza pomoże dobrać odpowiednie sadzonki i zająć się ich uprawą.

więcej...



cebulki kwiatowe |  firma |  transport |  płatności |  regulamin |  dodatkowe cebulki |  jak kupować |  poradnik ogrodnika |  koszyk |  kontakt |  galeria |  firma |  oferta |  polityka prywatnosci
KRYSZKIEWICZ OGRODY - ul.Kasztanowa 67 . 63-421 Przygodzice . tel: +48 62 592 70 56 . cebulki kwiatowe wiosenna agencja reklamowa ostrów